စိတ္တူကုိယ္မွ် ဘ၀ စခဲ႔ဖူးသည္။
ရင္ခုန္ယစ္မူး ရူးမုိက္ခဲ႔ဖူးသည္။
ရင္မွာ လြမ္းေဆြးတုိ႔မ်ား ေ၀းခဲ႔ဖူးသည္။
စိတ္ဆုိတာ လူတစ္ဦးခ်င္းကုိ ပုံေဖာ္ပါတယ္။ မီးအိမ္ဆုိ တာ သူ႔ကုိသုံးၿပီး

၁။ သူက အမ်ားကုိ ၿမင္နုိင္တယ္။

၂။ သူ႔ကုိ အမ်ားကၿမင္ႏုိင္တယ္၊

၃။အမ်ားကုိလည္း အမ်ားက ၿမင္ႏုိင္ေစတယ္။

ဒါေၾကာင္႔ ဒီဥယ်ာဥ္ေလးကုိ စိတ္မီးအိမ္လုိ႔ နာမည္ေပးထားတာ။ ဒီ ဘေလာ႔ ဂ္ ဥယ်ာဥ္ေလး ၿဖစ္ေၿမာက္သြားတာ အားလုံးကုိ ေက်းဇူးတင္တယ္ဗ်ာ။ သစ္ပင္ေလးေတြ လည္း ေတာ္ေတာ္ စုံေနၿပီေလ။ ေနာက္ ဆုိ တုိးၿပီး စုိက္ၾကတာေပါ႔။ လုိအပ္ရင္ ေရေလာင္း၊ ေပါင္းသင္၊ ေၿမၾသဇာလညး္ ေကြ်းရဦးမယ္။ အားလုံး လာလည္တဲ႔ ေမာင္ႏွမေတြလည္း သစ္ပင္ရွိရင္ ဘယ္လုိ သစ္ပင္ ပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ ၀င္စုိက္ၾကဖုိ႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။
ကုိယ္႔ ဥယ်ာဥ္ေလး ကုိ လာလည္ ေစခ်င္ရင္လည္း ဒီဥယ်ာဥ္ထဲမွာ ေျခရာေလးေတြ ခ်န္ထားေပးခဲပါ။

စိတ္မီးအိမ္ ဘေလာ႔ဂ္ ဥယ်ာဥ္

ယေန႔ သင္႔ဘဝ ေအာင္ျမင္မွူ၊ စိိတ္တည္ျငိမ္မွူႏွင္႔ စိတ္ခ်မ္းသာမွူ အတြက္ စကားစု ...

Thursday, October 25, 2007

ခေရ

ေလဟုန္ကိုနင္း လြတ္လပ္ျခင္းနဲ ့
ရႊင္ျမဴးေနလား အားက်မိရဲ႕
ဘ၀စတည္းက စည္းကမ္းန ဲ့အသားက်
ေနခဲ ့့ၾကရတဲ ့ မိန္းမသားဘ၀
ပင္ယံထက္က ပြင္ ့လႊာႏြမ္းလ်
ေၾကြမက်မခ်င္း ေျခြယူနင္းမယ္ ့
သခင္ရွာေဖြ စပယ္ဘ၀ပါ ခေရ .........

ေလႏွင္ရာလိုက္ ေလတိုက္တိုင္းပါတဲ့
ပန္းခေရေၾကြပန္းရယ္
ေမႊးနံ ့ႀကိဳင္ေလွာက္ ေၾကြခ်ိန္မေရာက္ခင္
အျမင္ေအးခ်မ္း ဘ၀င္လန္းေစတဲ့
စိမ္းျမေတြထက္ လြလြျဖဴေဖြး
စပယ္ေလးကို တိိတ္တခိုးနမ္း
ေျခြကာသရမ္းသြားေလေတာ ့
ခဏတာလမ္းေပမယ္ ့
တစ္ဘ၀တာ ႏြမ္းလ်ေစတဲ့
ေ၀ဒနာေတြေပးသြားေလသလားလ႔ို .....

ခေရ
ဘယ္ဆီေရွာင္ေျပး အေ၀းကိုတဲ ့
ေရွာင္ကာဖယ္ေန ဘယ္ေခ်ာင္မွာ
မင္းပုန္းကြယ္ဘိ လစႏၵာေသာ္တာထြန္းတဲ ့
သီတင္းကြၽတ္ေသာ္မွ ေပၚမလာ
ေမွ်ာ္အခါခါတ ေပမယ့္
မဆံုႏိုင္ဘ၀လမ္းမွာမွ
မႀကံဳႏိုင္ ဓမၼတာျမန္းသမို႔
ကံကိုသာအျပစ္ဖို ့

ေၾသာ္............
ကိုယ္ ့အျဖစ္မို ့ရွိပါေစေတာ ့

ကိုယ္ ့အျဖစ္မို ့ ရွိပါေစေတာ႔ ......။ ။

( ေလအဟုန္နဲ ့လြင္ ့ပါခဲ ့ၿပီး သူ ့အရိပ္ေအာက္မွာခိုေနရတဲ ့ စပယ္ကိုတိတ္တခိုးအနမ္းေပးကာ

ေ၀းရာေျပးခဲ႔တ႔ဲ ခေရသို ့အမွတ္တရ )

စံပယ္
(Jasmine)

2 comments:

Thein Min Htike said...

Jasmine ေရ

သီတင္းကြ်တ္ အမီ လာတင္သြားတာ ေက်းဇူးပဲ။

ကဗ်ာေလး ကုိ ၾကိဳက္တယ္ဗ်ာ။ နင္႔ေနေအာင္ ခံစားရပါတယ္။

ခေရေရာ အခု ဘယ္ေရာက္ေနၿပီလဲ။

ခု သီတင္းကြ်တ္ၿပန္ၿပီ။ သီတင္းကြ်တ္ေသာ္ ခေရ ေပၚလာဦးမလားဟင္ Jasmine.

အနတၱ said...

စပယ္ေရ… ခတ္ကၽြဲမွန္ရင္ဒါဏ္ရာမကင္းဘူးလို႔ေတာ့ၾကားဘူးတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေရလႈိင္းေတြပုပ္ခတ္တဲ့အထဲကို ခေရဆိုတဲ့မိုးမခအပင္ေလးတစ္ပင္ ပါ၀င္သြားတာကိုေတာ့စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ အနတၱတို႔နဲ႔ရင္ႏွီးတဲ့ မိုးမခပင္ေလးေတြနဲ႔ ႏိႈင္းျပီး ခံစားၾကည့္လို႔ပါ။ ဒါေတာင္ စပယ္နဲ႔ခေရ တို႔ရဲ့ရင္းႏွီးမႈမ်ဳိး မဟုတ္ဘူးေနာ္။
အနတၱဟာ စိတ္ေတြမြန္ၾကပ္လာရင္ ကဗ်ာခ်ေရးလိုက္တာပဲ။ အဲဒီအခါဆို စိတ္ထဲမွာ ေပါ႔သြားသလိုပဲ… အခုလည္း စပယ္ဒီကဗ်ာေလးေရးလိုက္ေတာ့ စပယ့္စိတ္ထဲမွာ ခံစားခ်က္ေတြ ေရာ့နည္းသြားပါေစလို႔ပဲ ဆုေတာင္းေပးလိုက္မယ္ေနာ္…..