Fig. 1 Marina Bay area as seen from the bird's eye view
Fig. 2 Marina Bay area as seen from the bird's eye view
Fig. 3 Marina Bay area + Raffles as seen from the bird's eye view
Copyright @ ktmgktmg@gmail.com
ဧရာ၀တီဟာ
ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္
သူ႕ေရတစက္
အေရာင္းခံရတုိင္း
ငုိတယ္ တဲ႕ သားရ။
ဘယ္သူသိမွာလဲ .. ။
ေနာက္ဆုိ ...
ဧရာ၀တီရဲ႕ ေရေတြ
ေငြၿဖစ္ေနေလာက္ၿပီ။
အဲဒီအခ်ိန္က်
ဧရာ၀တီရယ္
ဧရာ၀တီခ်စ္သူေတြရယ္
ရင္ကြဲပက္လက္
အရုိးခ်င္းဆက္
ငုိၾကလိမ္႕ဦးမယ္။
ခုေတာ႕…
ဧရာ၀တီ ဆက္စီးေစဖုိ႕
ဧရာ၀တီခ်စ္သူေတြလည္း
ဆက္စီးၾကဦးစုိ႕။
ေကာင္းတမန္
ပုိးကုိက္ခံဘ၀အၿဖစ္
စကၤာေရာက္ ဗမာမ်ားသည္ ေရၿခားေၿမၿခားတြင္ ေရာက္ရွိေနထုိင္ေနၾကရေသာ္လည္း ဗမာရုိးရာပြဲေတာ္မ်ားကုိ ရုိးရာမပ်က္ က်င္းပေလ႕ရွိၾကသည္။ ထုိပြဲေတာ္မ်ားအနက္မွ ကဆုန္လၿပည္႕ ဗုဒၶေန႕တြင္ က်ေရာက္ေသာ ေညာင္ေရသြန္းပြဲေတာ္ကုိလည္း တုိးပါးယုိး ဗမာဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတြင္ ၁၇-၀၅-၂၀၁၁ ေန႕က စည္းကားစြာ က်င္းပခဲ႕ေလသည္။ ထုိေန႕က ေညာင္ေရသြန္းပြဲသုိ႕ စကၤာပူႏုိင္ငံမွ ဗုဒၶဘာသာႏြယ္၀င္ လူမ်ိဳးၿခားမ်ားလည္း လာေရာက္ဆင္ႏႊဲၾကသည္မွာ ၾကည္ႏူးဖြယ္ပင္။ ဘာသာ၊သာသနာကုိ ေစာင္႕ေရွာက္ရုံတင္မကပဲ တုိးပြားေစရန္ အားထုတ္ႏုိင္ၾကေသာ ဗမာတုိ႕၏ စိတ္ဓါတ္ကုိ ေလးစားမိေပသည္။ သုိ႕ရာတြင္ ထုိေန႕က ဗမာ မိသားစု တစ္ခု ႏွင္႕ ဘုန္းၾကီးတုိ႕၏ စကား၀ုိင္းကုိ ၾကားလုိက္ရေသာအခါ ဘာသာ၊သာသနာကုိ တုိးတက္ေစရန္ လုပ္ေဆာင္ေနၾကသည္မ်ားကုိ သာဓုေခၚမိသလုိပင္၊ ဘာသာစကားအလႊဲမ်ားကုိ ရဟန္းသံဃာ၊လူၾကီးမိဘ၊ဆရာသမား ႏွင္႕ ဗမာမ်ားအားလုံး ၀ုိင္း၀န္းသတိထား ထိန္းသိမ္း ၿပဳၿပင္ၾကရန္လည္း လုိအပ္ေနေၾကာင္း သတိေပးခ်င္စိတ္ၿဖစ္လာမိပါသည္။ လုိအပ္သလုိ ၀ုိင္း၀န္း ထိန္းသိမ္းႏုိင္ၾကရန္ ထုိေန႕က စကား၀ုိင္းကုိ ေအာက္တြင္ ေဖာ္ၿပလုိက္ပါသည္။
"ဒကာတုိ႕၊ ဒကာမတုိ႕ ၿပန္ၾကေတာ႕မလား။"
"တင္ပါ႕ဘုရား။ တပည္႕ေတာ္မတုိ႕ ၿပန္လုိက္ပါဦးမယ္ ဘုရား။ သမီး…ေမေမတုိ႕ ၿပန္ရေအာင္၊ ဘုန္းဘုန္းကုိ အာဘြား ေပးလုိက္ဦးေလ။"
"အာ………………….ဘြား။"
(၂-၃ ႏွစ္အရြယ္ သမီးငယ္မွ တၿခားဘက္သုိ႕လွည္၍ ပါးစပ္ကုိ လက္ၿဖင္႕ ပိတ္ကာ အာဘြားေပး၏။)
" သမီး..အားဘြားေပးရင္ ဘုန္းဘုန္းဘက္ လွည္႕ေပးေလ သမီး။"
" အား……..ဘြား။"
(ဘုန္းၾကီးရွိရာဘက္သုိ႕ လွည္႕၍ အားဘြားေပး၏။)
ဘုန္းၾကီးလည္း ၿပဳံး၍သာ နားဆင္ေနေလ၏။ ဘာမွ် မေၿပာေတာ႕ေပ။
ဤအရြယ္တြင္ ကေလးငယ္ စကားေၿပာတတ္ေအာင္၊ လက္ခုပ္တီးတတ္ေအာင္၊ အာဘြားေပးတတ္ေအာင္ မိဘတုိင္း သင္ေပးၾကသည္။ ကေလးငယ္ ဘာသာတရားကုိင္းရိႈင္းေအာင္၊ လူၾကီးမိဘ ရဟန္းသံဃာ ကုိ ေလးစားေအာင္လည္း ဤ အရြယ္မွပင္ စ၍ သင္ၾကားရေပမည္။ သုိ႕ေၾကာင္႕ ကေလးငယ္ကုိ ဘုန္းၾကီးအား အာဘြားေပးခုိင္းရန္ မသင္႕ဟု ထင္ၿမင္မိသည္။
ေၿပာင္းလဲလာေသာ ေခတ္ႏွင္႕ အညီ ဘာသာစကားေၿပာင္းလဲလာသည္မွ ေကာင္းပါ၏။ သုိ႕ရာတြင္ ကေလးငယ္ပင္ ၿဖစ္လင္႕ကစား ရဟန္း၊သံဃာကုိ အားဘြားေပးခုိင္းသည္ အထိ ေၿပာင္းလဲ မလာသင္႕ေပ။ ရဟန္း၊သက္ၾကီးမိဘ စသည္႕ အလႊာအသီးသီး ႏွင္႕ ေၿပာဆုိရာတြင္႕ ခြဲၿခားသုံးႏႈန္းရန္ စကားလုံး ေ၀ါဟာရမ်ား ၾကြယ္၀ေသာ၊ ဘာသာအဆင္႕အတန္း၊ ယဥ္ေက်းမႈ အဆင္႕အတန္းၿမင္႕မားေသာ ဗမာ႕ဓေလ႕ကုိ ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းသင္႕ၾကေပသည္။ အကယ္၍ အသစ္အဆန္းထြင္ၿပဳၿပင္ ေၿပာင္းလဲ လုိစိတ္ရွိပါကလည္း ဘာသာ၊သာသနာ ႏွင္႕ ဆီေလ်ာ္ေသာ၊ ယဥ္ေက်းမႈ မပ်က္ေစေသာ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲမႈမ်ိဳးသာ ၿဖစ္သင္႕သည္ဟု ထင္ၿမင္မိပါသည္။ လူၾကီးမိဘ၊ ရဟန္း၊သံဃာမ်ားမွလည္း အလုိက္သင္႕ စီးေမ်ာမေနပဲ လုိအပ္သလုိ ပဲ႕ကုိင္ထိန္းသိမ္းေပးေစလုိပါသည္။
စကၤာပူႏုိင္ငံ၊ ၿမန္မာမ်ား ထူထပ္စြာေနထုိင္ေသာ ကလမန္တီ ၿမိဳ႕နယ္တြင္ၿဖစ္သည္။ ဘူတာအနီး ATM စင္တာ သုိ႕ ေငြသားထုတ္ယူရန္ ကြ်ႏု္ပ္ႏွင္႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦး ဘူတာမွ လမ္းေလွ်ာက္လာခဲ႕၏။ ATM စင္တာတြင္ စက္ႏွစ္လုံးရွိရာ တစ္လုံးတြင္ အိႏၵိယ ႏြယ္ဖြားၿဖစ္ဟန္တူေသာ အေဒၚ တစ္ေယာက္ ေငြထုတ္ေန၏။ တၿခားစက္တစ္လုံး၏ ေရွ႕မက် ေဘးမက် တြင္ အိႏၵိယ ႏြယ္ဖြား ဦးေလး တစ္ေယာက္ ရပ္ေန၏။ ထုိဦးေလးမွာ စက္အားေနေသာ္လည္း ေငြမထုတ္ပဲ စက္ေရွ႕ရပ္ေနေသာေၾကာင္႕ ကြ်ႏု္ပ္ႏွင္႕ သူငယ္ခ်င္းမွာ အံအားသင္႕ေန၏။ "ေဟ႕ေရာင္.. ဟုိဘက္က ကုလားၾကီးက ဘာလဲကြ။ စက္အားေနလ်က္သားနဲ႕ မထုတ္ပဲ စက္ေရွ႕ ရပ္ေနတယ္..။" "ေအးကြ... ဒါမွမဟုတ္ ေရွ႕က လူက ထုတ္ၿပီး ခုမွ ထြက္သြားတာၿဖစ္မယ္။ ငါတုိ႕ နဲ႕ သူနဲ႕ အတူတူေလာက္ေရာက္လုိ႕ ငါတုိ႕ကုိ အားနာလုိ႕မ်ား ေစာင္႕ေနတာလား" ထုိစဥ္...ထုိ အိႏၵိယ ႏြယ္ဖြား ဦးေလးမွ "ကုလားေတာ႕ ကုလားပဲ။ ဒါေပမယ္႕ ငါက ေရႊကုလားပါကြာ။ ဒီစက္က အားတယ္။ မင္းတုိ႕ ထုတ္ရင္ ထုတ္ေလ။ ငါက ဟုတ္ဘက္က ပုိက္ဆံထုတ္ေနတဲ႕ ငါ႕အမ်ိဳးသမီးကုိ ေစာင္႕ေနတာကြ။" ဟူသတတ္...။ ေကာင္းတမန္
စကၤာပူေရာက္ ဗမာ လူငယ္ သုံးဦး MRT အစိမ္းလုိင္းစီး၍ ဗမာ ပလာဇာ သုိ႕ သြားရင္း ရထားေပၚတြင္ စကားစၿမည္ ေၿပာဆုိေနၾက၏။ေဘးနားမွ တရုတ္လူမ်ိဳး ပုံေပါက္၍၊ တရုတ္လူမ်ိဳးဟု ထင္ရေသာ အေဒၚၾကီးတစ္ေယာက္က အသံစြာက်ယ္စြာက်ယ္ၿဖင္႕ စကားေၿပာေနေသာ ထုိ လူငယ္သုံးဦးကုိ ကြက္ၾကည္႕ ကြက္ၾကည္႕ လုပ္ေနေလ၏။ ထုိစဥ္ "Red Hill" ...... "Next station: Tiong Bahru" Red Hill ဘူတာတြင္ ခရီးသည္တခ်ိဳ႕ ဆင္းသြားသၿဖင္႕ လူငယ္သုံးဦးေရွ႕က ထုိင္ခုံတလုံး လႊတ္သြားေလသည္။ လူငယ္မ်ားမွ ယဥ္ေက်းမႈ အရ ေဘးမွ အေဒၚၾကီး ထုိင္လုိက ထုိင္ႏုိင္ရန္အတြက္ ခ်က္ခ်င္း ထုိင္ခုံတြင္ ၀င္မထုိင္ပဲ ေနရာေပးလုိဟန္ ၿပဳၾက၏။ အေဒၚၾကီးက အတန္ၾကာသည္ အထိ မထုိင္သၿဖင္႕ လူငယ္သုံးဦးအနက္ တစ္ဦးက ထုိင္ခုံတြင္ ၀င္ထုိင္ေလ၏။ ထုိအခ်ိန္တြင္ က်န္ လူငယ္ ႏွစ္ဦး အနက္ တစ္ဦးမွ ေနာက္လုိဟန္ၿဖင္႕ "ေဟ႕ေရာင္...မင္းက ခပ္တည္တည္နဲ႕ ၀င္ထုိင္ေန၊ ဘြားေတာ္က မင္းကုိ တင္းေနၿပီေနာ္..ဟား...ဟား" သုိ႕ရာတြင္႕ ေဘးမွ အေဒၚၾကီး ဗမာသံအၿပည္႕ၿဖင္႕ၿပန္ေၿပာလုိက္ေသာ စကားကုိ ၾကားလုိက္ရေသာအခါ လူငယ္သုံးဦးလုံး ပါးစပ္ အေဟာင္းသား ၿဖင္႕ ႏႈတ္ဆိတ္ေနေလေတာ႕၏။ "အမယ္ေလး...မတင္းပါဘူးေတာ္...၊ မတင္းပါဘူး။ ထုိင္ပါ၊ ထုိင္ပါ။" ေကာင္းတမန္
Atom Feed (xml)
