စိတ္တူကုိယ္မွ် ဘ၀ စခဲ႔ဖူးသည္။
ရင္ခုန္ယစ္မူး ရူးမုိက္ခဲ႔ဖူးသည္။
ရင္မွာ လြမ္းေဆြးတုိ႔မ်ား ေ၀းခဲ႔ဖူးသည္။
စိတ္ဆုိတာ လူတစ္ဦးခ်င္းကုိ ပုံေဖာ္ပါတယ္။ မီးအိမ္ဆုိ တာ သူ႔ကုိသုံးၿပီး
၁။ သူက အမ်ားကုိ ၿမင္နုိင္တယ္။
၂။ သူ႔ကုိ အမ်ားကၿမင္ႏုိင္တယ္၊
၃။အမ်ားကုိလည္း အမ်ားက ၿမင္ႏုိင္ေစတယ္။
ဒါေၾကာင္႔ ဒီဥယ်ာဥ္ေလးကုိ စိတ္မီးအိမ္လုိ႔ နာမည္ေပးထားတာ။ ဒီ ဘေလာ႔ ဂ္ ဥယ်ာဥ္ေလး ၿဖစ္ေၿမာက္သြားတာ အားလုံးကုိ ေက်းဇူးတင္တယ္ဗ်ာ။ သစ္ပင္ေလးေတြ လည္း ေတာ္ေတာ္ စုံေနၿပီေလ။ ေနာက္ ဆုိ တုိးၿပီး စုိက္ၾကတာေပါ႔။ လုိအပ္ရင္ ေရေလာင္း၊ ေပါင္းသင္၊ ေၿမၾသဇာလညး္ ေကြ်းရဦးမယ္။ အားလုံး လာလည္တဲ႔ ေမာင္ႏွမေတြလည္း သစ္ပင္ရွိရင္ ဘယ္လုိ သစ္ပင္ ပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ ၀င္စုိက္ၾကဖုိ႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။
ကုိယ္႔ ဥယ်ာဥ္ေလး ကုိ လာလည္ ေစခ်င္ရင္လည္း ဒီဥယ်ာဥ္ထဲမွာ ေျခရာေလးေတြ ခ်န္ထားေပးခဲပါ။
စိတ္မီးအိမ္ ဘေလာ႔ဂ္ ဥယ်ာဥ္
Friday, May 15, 2009
Friday, May 1, 2009
ပန္းႏွင္႔ပ်ား
တကယ္ဆုိ.
မင္းက ပန္းေလးတပြင္႔ နဲ႔ တူတယ္…။
ဒါဆုိ.
ကုိယ္ကေတာ႔ ပ်ားေလးတေကာင္ေပါ႕။
နိယာမက..
အဲဒီပန္းေလးရဲ႕ ၀တ္မႈံေတြေၾကာင္႔
အဲဒီပ်ားေလးကုိ အသက္ဆက္ခြင္႔ေပးတယ္….။
အဲဒီနိယာမအရပဲ..
အဲဒီပ်ားေလးရဲ႕ ၾကိဳးစားသယ္ယူမႈေၾကာင္႔
အဲဒီပန္းေလးလည္း ၀တ္မႈံကူးနုိင္တယ္ မဟုတ္လား..။
စဥ္းစားၾကည္႔ရင္
ပန္းမရွိလုိ႔ ပ်ားမၿဖစ္သလုိ၊ ပ်ားမရွိလည္း ပန္းမၿဖစ္ႏုိင္ဘူးေလ..။
အဲဒီလုိပါပဲ
တေယာက္မရွိလုိ႔ တေယာက္မၿဖစ္တဲ႔ အခ်စ္နဲ႔
ကိုယ္တုိ႔ ခ်စ္ခဲ႔ၾကၿပီးသလုိ
ကုိယ္တုိ႔ဆက္ခ်စ္ေနသမွ် ဘာလုိေသးလဲလုိ႔ ေၿပာပါရေစ ခ်စ္သူ…။
တခါတေလက်
ပ်ားေလးက ပန္းေလးဆီမွာ အၿမဲရွိမေနႏုိင္သလုိ
တခါတေလလည္း
ပ်ာေလးလာတုိင္း ပန္းေလးမွာ ၀တ္မႈံၿပည္႔ေနမွာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။
တခါတခါက်
မုန္တုိင္းထန္ရင္ ပန္းေလရဲ႕ ပြင္႔အိမ္ထဲမွာ
ပ်ားေလကုိ ခုိလႈံခြင္႔လည္းေပးေသးတယ္ မဟုတ္လား။
တခါတရံဆုိ
ပိတုန္းေတြ ပန္းေလးကုိ လာတြယ္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားရင္
ပ်ားေလးက ကာကြယ္ေပးတတ္ေသးတယ္ေနာ္..။
ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ပန္းေလးမင္းက
ပ်ားေလးကိုယ္႔အတြက္ ၀တ္မႈံေတြ ၀ွက္ထားေပးဆဲပဲဆုိရင္
ကိုယ္ေက်နပ္ပါၿပီ..။
ဒါေပမယ္႔ မင္းတခုေတာ႔ သိထားေစခ်င္တယ္..
အခ်ိန္တန္လုိ႔ ကုိယ္ၿပန္လာၿပီဆုိရင္
ကုိယ္႔ရဲ႕ ေနာက္ဆုံးပ်ံသန္းမႈလားရာက
ဟုိ..အေ၀းက ကုိယ္႔ပန္းေလး မင္းဆီကုိယ္ပါပဲ ခ်စ္သူ..။
©ေကာင္းတမန္ (သီရီကုကၠိဳ)
စကၤာပူစံေတာ္ခ်ိန္ ၁ နာရီ ၄၅ မိနစ္
၂၀၀၉-၀၅-၀၁
Posted by
Thein Min Htike
at
1:59 PM
0 comments Labels: P, Poem, ေကာင္းတမန္
Saturday, April 25, 2009
ဘယ္သူ.ကို အရင္ဖိတ္မလဲ ( Blog တခုတည္းကေတြ.လို.ပါ )
တခါက အိမ္ရွင္မတဦးသည္ အိမ္ေရွ႔တြင္ မုတ္ဆိတ္ျဖဴႏွင့္ အဘိုးအိုသံုးဦး
ထိုင္ေနသည္ကို ေတြ႔လိုက္မိသည္။ ထိုအဘိုးအိုမ်ားကို သူမသိေပ။
"အဘိုးတို႔ကို ကြ်န္မ မသိဘူး။ဒါေပမဲ့ အဘိုးတို႔ ဆာေနေလာက္မယ္ထင္တယ္။
အိမ္ထဲ၀င္ျပီး တခုခု သံုးေဆာင္ပါဦးလား" ဟု သူမ ေလာကြတ္ျပဳသည္။
"အိမ္ရွင္ေယာက္်ားရွိေနလား" အဘိုးအိုက ေမးသည္။
"မရွိဘူး...အျပင္သြားလိုက္တယ္"
"ဒါဆို အဘိုးတို႔ အိမ္ထဲကို ၀င္လို႔မရေသးဘူး"
ညေန လင္ေယာက္်ား ျပန္လာေသာအခါ အိမ္ရွင္မက အေၾကာင္းစံုကို ေျပာျပလိုက္သည္။
"ကိုယ္အိမ္ေရာက္ေနျပီပဲ...သူတို
အိမ္ရွင္မက အဘိုးအို သံုးဦးအား အိမ္ထဲ၀င္ခဲ့ဖို႔ ဖိတ္ေခၚျပန္သည္။
"အဘိုးတို႔ သံုးေယာက္စလံုး အိမ္တအိမ္ထဲကို ျပိဳင္တူ၀င္လို႔ မရဘူး"
"ဘာျဖစ္လို႔လဲ...အဘိုး" အိမ္ရွင္မက တအံတၾသႏွင့္ ေမးသည္။
"သူ႔နာမည္က ဓနဥစၥာတဲ့" အဘုိးအိုတဦးက အျခားတဦးကို ထိုးျပျပီးေျပာသည္။ ဆက္၍
"သူကေတာ့ ေအာင္ျမင္ျခင္း၊ အဘိုးက ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ၊ အိမ္ထဲကို ဘယ္သူအရင္
၀င္ရမလဲဆိုတာ တူမေလးေယာက္်ားနဲ႔ အရင္ သြားတိုင္ပင္ၾကည့္လိုက္ဦး"
အိမ္ရွင္မမွာ အိမ္ထဲ၀င္ျပီး လင္ေယာက္်ားကို အေၾကာင္းစံု ေျပာျပျပန္သည္။
"ေအာ္.. ဒီလိုကိုး... ဒါဆိုရင္ ဓနဥစၥာကို အရင္ဆံုးဖိတ္လိုက္ရေအာင္"
"ဘာျဖစ္လို႔ ေအာင္ျမင္ျခင္းကို အရင္မဖိတ္တာလဲ" အိမ္ရွင္မက အတြန္႔တက္သည္။
"ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို အရင္ဆံုး ဖိတ္လိုက္ရင္ မေကာင္းဘူးလား"
ေထာင့္တေနရာတြင္ ထိုင္ျပီး သူတို႔ေျပာေသာ စကားကို နားေထာင္ေနသည့္
ေခြ်းမျဖစ္သူက အၾကံျပဳသည္။
"အင္း....ေကာင္းတယ္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို အရင္ဖိတ္မယ္" ေခြ်းမ၏ အၾကံကို
သူတို႔ေထာက္ခံလိုက္ၾကသည္။ "ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို အရင္ဖိတ္ပါတယ္။ အိမ္ထဲကို
ၾကြပါ" အိမ္ရွင္မက ဖိတ္ေခၚလိုက္သည္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟုေသာ အဘိုးအိုက
အိမ္ထဲ၀င္သည္ႏွင့္ က်န္အဘိုးအို ႏွစ္ဦးက လိုက္၀င္လာသည္။
" သံုးေယာက္လံုး ျပိဳင္တူ၀င္လို႔ မရဘူးဆို ကြ်န္မက သူ႔ကိုပဲ
အရင္ဖိတ္လိုက္တာ။ အဘိုးတို႔က ဘာလို႔ လိုက္၀င္လာရသလဲ"
"တကယ္လို႔ တူမက ဥစၥာဓန သို႔မဟုတ္ ေအာင္ျမင္မူကို အရင္ဖိတ္ရင္
က်န္တဲ့ႏွစ္ဦးက လိုက္၀င္လို႔မရဘူး။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို အရင္ဖိတ္မယ္ဆိုရင္
သူဘယ္ကိုသြားသြား က်န္တဲ့ႏွစ္ဦးက လိုက္ကိုလိုက္ရတယ္။ ဘယ္ေနရာမွာျဖစ္ျဖစ္
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာ ရွိရင္ ဥစၥာဓနနဲ႔ ေအာင္ျမင္မူ ဆိုတာလည္း ရွိမွာပဲ"
အဘိုးအို တဦးက ရွင္းျပသည္။
သူတို႔ေနရာမွာ သင္သာဆိုရင္ ဘယ္သူ႔ကို အရင္ဆံုးဖိတ္မလဲ.....ဟဲဟဲ
Posted by
ေအာင္မ်ိဳးေအး
at
6:28 PM
0 comments Labels: ဇာတ္မင္းသားေလးအတြက္( အမွတ္တရပါ / 25.04.2009 )
Thursday, March 26, 2009
ထူးအိမ္သင္ေရးဖြဲ.ခဲ.တဲ.ကဗ်ာေလးပါႏွစ္သက္မယ္ထင္မိပါတယ္
သူသည္ အသက္ျဖစ္ေစ
ေဆာင္းေႏွာင္းလွ်င္
ေႏြဦး၏။
ေႏြဦး၌ ႏွင္းႂကြင္းသည္။
ႏွင္းႂကြင္းျပယ္ေသာ္လည္းသစၥာႂကြင္းေစ။
ျမတ္ႏိုးျခင္း ႂကြင္းေစ။
Posted by
ေအာင္မ်ိဳးေအး
at
1:51 PM
Sunday, March 22, 2009
ဥယ်ာဥ္မွူး အနတၱ နွင္႔ အရိပ္ သို႔ ...
ေပ်ာ္စရာေတြကို သိမ္းဆည္းပါ။
မိတ္ေဆြ ...
ေပ်ာ္စရာ ဆိုသည္မွာ သင္သိမ္းဆည္းမထားလွ်င္
အခ်ိန္ၾကာလာသည္နွင္႔အမွ် ေမ႔ေပ်ာက္သြားေလ႔ရွိပါသည္။
သင္႔ရဲ႕ ေပ်ာ္စရာေတြကို သိမ္းဆည္းဖုိ႔ သတိရပါ။
ထို႔ေနာက္ ေပ်ာ္စရာေတြကို မၾကာခဏျပန္လည္
ေဖာ္ထုတ္ၾကည္႔ရွူပါ။
ထိုအခ်ိန္က ..
သင္ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႔သည္ထက္ ပိုမိုေပ်ာ္ရႊင္ရပါလိမ္႔မည္။
ခိုင္ျမဲ
Posted by
ခုိင္ၿမဲ
at
12:50 PM
0 comments Labels: စိတ္တည္ျငိမ္မွုူ စိတ္ခ်မ္းသာမွူႏွင္႔ ဘ၀ေအာင္ျမင္မွူ
Friday, March 20, 2009
အနတၱ ႏွင္႔ အရိပ္တုိ႔အတြက္ မဂၤလာလက္ေဆာင္
ထူးၿမတ္မဂၤလာ အနတၱ ႏွင္႔ အရိပ္ ကမၻာ
၂၀၀၉ ခုႏွစ္
မတ္လ ၂၉ ရက္ေန႔
မ႑ပ္ထုိးတက္ေဟ႔ လုိ႔
ေမာင္းေတြတေက်ာ္ေက်ာ္္
ေခါင္းေတြတေဖၚေဖၚ နဲ႔
ေပါင္းေဆြတေပ်ာ္ေပ်ာ္ ၿဖစ္လုိ႔
ေကာင္းေတြတေမွ်ာ္ေမွ်ာ္ လင္႔္႔ေရာ႔ထင္႔။
၁၃၇၀ ၿပည္႔တဲ႔ႏွစ္
တန္ခူးလဆန္း ၄ရက္မွာ
အထူးလွ (ပိေတာက္) ပန္းေလး တခက္နဲ႔
သမုဒယ အနမ္းေလး ပါစြက္လုိ႔
အယုအယ ပဌာန္းေရွး ေရစက္ကပါလာေတာ႔
အခုကစ အလွမ္းမေ၀း ေဆြဆက္ကမၻာထိ
အေနတက္ေအာင္ သေၿပႏွက္လုိ႔
ေအာင္လဖက္ နဲ႔ ေအာင္ရက္ေတြလည္း
ေ၀ေနၾကေရာ႔ထင္႔။
အႏွီမဂၤလာေမာင္ႏွံ အနတၱ နဲ႔ အရိပ္ဆုိတာ
ၾကင္သူႏွစ္ဦး အဆင္တူထူးပုံမ်ား
သခင္ဖုိးလွၾကီးရဲ႕ သား နဲ႔ သမီး ဆုိလည္းဟုတ္
စိတ္မီးအိမ္ ရဲ႕ အား နဲ႔ ထီး ဆုိလည္း ဟုတ္ပဲေလ။
ေဖာ္ေရြမႈက သဒၶါတူ
စာနာမႈက သမာယူ ေလာက္ၾကတယ္။
ဇာတိ ဟုိအညာက ဆုိၿပန္ေတာ႔
အပုိအထာေတြလည္း မလုိၿပန္ဘူးေလ။
သမုိင္း၀င္ ဟုိ…စလင္းၿမိဳ႕ က
၀က္သည္းကန္ၿပင္မွာ
အမွတ္အသဲဥာဏ္အလ်င္နဲ႔
သစၥာထုိးမယ္႔ အနတၱ………..။
အညာတၿပင္…..ထုိ … ပခုကၠဴက
သမုိင္း၀င္ သီဟုိဠ္ရွင္ဘုရားမွာ
တူႏွစ္ကုိယ္ယွဥ္သြားလုိ႔
အသဲရင္ၾကားက
အၾကင္နာအားနဲ႔
ေမတၱာပြားမယ္႔ အရိပ္………။
ထုိ အနတၱ နဲ႔ အရိပ္ ေရ
တသက္စာအတြက္ လက္ထပ္ယူတဲ႔
ရက္ၿမတ္တန္ခူးမွသည္……
အသက္နဲ႔ထပ္တူ ခ်စ္ၾကည္ႏူးလုိ႔
ခ်စ္ၿခင္းမွသည္ ခ်စ္ၿခင္းေဆာက္၍
ခ်စ္ၿခင္းေတြဆင္႔ ခ်စ္ၿခင္းေတြပဲပြင္႔ကာ
ခ်စ္ၿခင္းအႏွစ္ေတြနဲ႔
မုန္းၿခင္းမပါ
အၿပဳံခ်င္းသာ ဖလွယ္လုိ႔
အဆုံးစာရင္းမရွိ ၊ ႏွလုံးခ်င္းထိ၍
ထင္းပုံေခါင္းခ်တဲ႔အထိ
ေပါင္းရပါေစသား
စိတ္မီးအိမ္ဖြားမွ
ဆုေတာင္းေမတၱာ ပုိ႔သလုိက္သည္
မဂၤလာခ်ိန္ညီ အခါေတာ္မီ။
© ေကာင္းတမန္
စကၤာပူစံေတာ္ခ်ိန္ ညေန ၆ နာရီ ၁၂ မိနစ္
၂၀၀၉ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၀ ရက္
Posted by
Thein Min Htike
at
6:39 PM
Friday, March 13, 2009
ဖြင္႔ဟ၀န္ခံခ်က္
စိတ္မီးအိမ္မွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလုံး မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ ၿပည္႔စုံႏုိင္ၾကပါေစ။
အေၿခအေနအရပ္ရပ္ေၾကာင္႔ စိတ္မီးအိမ္ နဲ႔ ကာလအတန္ၾကာ ေ၀းကြာေနခဲ႔ရတဲ႔အတြက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္။
အေၿခအေန အရပ္ရပ္ဆုိတဲ႔ အထဲမွာ မဂၤလာကိစၥေတာ႔ မပါဘူးေပါ႕ (ဟဲ……ဟဲ….)။
ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ႔ ကုိအနတၱက အားလုံး စီစဥ္ေပးေနတာဆုိေတာ႔ အရိပ္ကလည္း အလုပ္ကိစၥေတြ အေၾကာင္းၿပဳၿပီး လစ္ေနလုိ႔ ရတာေပါ႕ေလ…ဟီ…ဟိ။
အနတၱကုိေတာ႔ သြားမေၿပာၾကနဲ႔ေနာ္။ သြားေၿပာလုိ႔ကေတာ႔ မဂၤလာေဆာင္ၾကရင္ မုန္႔မေကြ်းေတာ႔ဘူး။
အင္း အနတၱ နဲ႔ အရိပ္တုိ႔က သခင္ဖုိးလွၾကီးရဲ႕ ရင္ခြင္ေအာက္မွာ အတူတူ ခုိလုံေနတုန္းကေတာ႔ မဆုံၿဖစ္ခဲ႔ၾကဘူးေလ…။ အဲဒီတုန္းက အနတၱကလည္း သူ႔ကိစၥေတြနဲ႔ ရႈတ္ေနတယ္ ထင္ပါရဲ႕။
ဒါေပမယ္႔ ဒီေလာက္ နာမည္ၾကီးတဲ႔ အရိပ္ကုိ ေတြ႔ေအာင္မရွာႏုိင္ခဲ႔တဲ႔ အနတၱကုိ စိတ္ေတာ႔ ဆုိးခ်င္သားပဲ..။ ေနာက္ၿပီး အရိပ္ကုိလည္း အထင္ၾကီးမေနနဲ႔ဦးေနာ္။ နာမည္ၾကီးတယ္ဆုိတာ ေက်ာင္းလစ္တဲ႔ ေနရာမွာ ေၿပာတာပါ..။
ေနာက္ေတာ႔မွ စိတ္တူကုိယ္တူ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆုံဆည္းခြင္႔ရေအာင္ ဖန္တီးထားတဲ႔ စိတ္မီးအိမ္ဆုိတဲ႔ ဥယ်ာဥ္ေလးထဲက်မွပဲ ဆုံေတြ႔ရေတာ႔တယ္။ ဖူးစာပဲ ေနမွာေပါ႕ေနာ္…။ဟဲ……………….ဟဲ….။အဲဒီအတြက္ အနတၱ နဲ႔ အရိပ္ကုိ ဆုံေတြ႔ေအာင္ ဖန္တီးေပးခဲ႔တဲ႔ ကုိၾကီးေကာင္းတမန္ ကုိ ေမ႔ပစ္လုိ႔မရႏုိင္ေတာ႔မယ္႔ အေၾကာင္းအရာေတြနဲ႔အတူ စိတ္မီးအိမ္ထဲမွာ ထာ၀ရ ေက်းဇူးတင္ေနမွာပါ။ ဘ၀ တသက္တာအတြက္ တန္ဖုိးမၿဖတ္ႏုိင္တဲ႔ လက္ေဆာင္ေကာင္းတစ္ခု ေပးခဲ႔လုိ႔ေပါ႕။
အနတၱကုိ ပုိင္ဆုိင္ခြင္႔ရတဲ႔ အတြက္လည္း ေပ်ာ္ရြင္ေက်နပ္မိပါတယ္။
ေကာင္းတမန္ေရ……
အဲဒီ ေက်းဇူးအတြက္ ၿမန္မာၿပည္ ၿပန္လာမွပဲ ေႏြးေထြးစြာ ၾကိဳဆုိေတာ႔မယ္ေနာ္။ ေရေႏြးတုိက္ၿပီး မီးလႈံခုိင္းမွာကုိ ေၿပာတာပါ…..။ ဟား………ဟား….ေၾကာက္ၿပီးေတာ႔ ၿပန္မလာပဲ မေနနဲ႔ဦးေနာ္….။
ခုိင္ၿမဲေရ……….
နင္လည္း ေကာင္းတမန္ကုိ အားကုိးၿပီး ရွာခုိင္းေနာ္…….။ ငါထင္ပါတယ္။ ေနာက္ဆုံး နင္႔ကုိ ယူမယ္႔သူမရွိေတာ႔ရင္ေတာင္ အင္ဒုိက ကုလားမတစ္ေယာက္ေလာက္နဲ႔ေတာ႔ အဆင္ေၿပေအာင္ စီစဥ္ေပးႏုိင္မွာပါဟာ။ ေမွ်ာ္လင္႔ေစာင္႔စားေနေနာ္….။
သူငယ္ခ်င္း အားလုံးကုိ အသိေပးရင္းနဲ႔ အနတၱ နဲ႔ အရိပ္တုိ႔ရဲ႕ မဂၤလာပြဲကုိ ပူးတြဲပါ အစီအစဥ္အတုိင္း က်င္းပမည္ ၿဖစ္ေသာေၾကာင္႔ စိတ္မီးအိမ္မွ ခင္မင္ၾကတဲ႔ ဥယ်ာဥ္မႈးမ်ား ႏွင္႔ အရိပ္ မဆုံၿဖစ္ေပမယ္႔ ေနာက္မွ ေရာက္လာၾကတဲ႔ ဥယ်ာဥ္မႈး အသစ္မ်ားကုိ ခင္မင္ရင္းႏွီးစြာ ဖိတ္ၾကားပါတယ္ေနာ္….။
သူငယ္ခ်င္းလည္း ဘ၀အေဖာ္မြန္ေတြ အၿမန္ဆုံးရွာေတြ႔ႏုိင္ပါေစလုိ႔ ဆႏၵၿပဳရင္း……….။
အားလုံးကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္…………….။
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ အနတၱ နဲ႕ အရိပ္တို႕ရဲ႕ မဂၤလာဧည္႕ခံပြဲကို ပူးတြဲပါအစီအစဥ္မ်ားအတိုင္း က်င္းပမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စိတ္မီးအိမ္မွ ခင္မင္ၾကတဲ့ ဥယ်ာဥ္မွဴးမ်ား ႏွင့္ အရိပ္ နဲ႕ မဆံုျဖစ္ေပမဲ့ ေနာက္မွေရာက္လာၾကတဲ့ ဥယ်ာဥ္မွဴးအသစ္မ်ားကို ခင္မင္ရင္းႏွီးစြာ ဖိတ္ၾကားရင္း အသိေပးအေၾကာင္းၾကားအပ္ပါတယ္…။
သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးလည္း ဘ၀အေဖာ္မြန္ေတြ အျမန္ဆံုးရွာေတြ႕ႏိုင္ပါေစလို႕ ဆႏျပဳရင္း….
အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္…။
ေပးဆပ္ရင္းသာ
ရင္ခုန္စြာ ခ်စ္မိၿပီဆိုကတည္းက
မုန္းဖို႕မဟုတ္ခဲ့ဘူး…
ျဖဴစင္တဲ့ ေစတနာတခု ျဖစ္တည္ခဲ့တာ
လက္တံု႕ျပန္ဖို႕ မဟုတ္ခဲ့ဘူး…
ခိုင္မာတဲ့ သံေယာဇဥ္ ၿငိတြယ္ခဲ့ရတာ
နာၾကည္းဖို႕ မဟုတ္ခဲ့ဘူး…
ျမတ္ႏိုးမိတဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲ
အသည္းခြဲဖို႕ မဟုတ္ျပန္ဘူး…
နာက်င္မႈ မ်က္ရည္ေတြ သူမျမင္ေစခဲ့တာ
မာယာမဟုတ္ပါဘူး . . .
အရာအားလံုးအတြက္ ငဲ့ညွာမႈေတြနဲ႕
အေ၀းကို ေရွာင္ေျပးခဲ့ရင္လည္း
မခ်စ္လို႕ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး…
အရိပ္
Posted by
အရိပ္
at
12:04 AM
1 comments Labels: အနတၱ, အရိပ္
