"ထမင္းလံုးတေစၦ"

ရင္ခုန္သံေတြပံုမွန္မဟုတ္ဘူး

နည္းနည္းျမန္ေနတယ္

စိတ္ကိုအတတ္နိုင္ဆံုး ျငိမ္ေအာင္ထားေနရတယ္ ။

တခါတခါ အသက္ရွဴဖို႕ေမ႕ေနတယ္

မ်က္စိေတြ ေ၀၀ါးလားျပီ

အာရံုေတြက ကေမာက္ကမ

ခႏၶာကိုယ္ က ေတာင္႕တင္းေနတယ္

အေႀကာေတြ ေသေနသလိုပဲ

အာေခါင္ေတြ ေၿခာက္ကပ္ေနတယ္

ေရခြက္ ကိုလက္လွမ္းဖို႕ အင္အားမရွွိဘူး

စိတ္ကိုျငိမ္ေအာင္ထားျပီး ၾကိဳးစားတယ္

အားလံုး အခ်ည္းအႏွီး ပဲ

က်ယ္ေလာင္စြာ ေအာ္ခ်င္တယ္

လည္ေခ်ာင္းမွာ တစ္ဆို႕ ေနတယ္

တစ္စံုတစ္ေယာက္ ရဲ႕ ေျခသံကိုနားစြင္႔ေနမိတယ္

ဘာမွ မႀကားရ ၊ အူေနတယ္

ေနာက္ဆံုး ပုတီးစိပ္ဖို႕ ႀကံတယ္

ပုတီး ကိုစမ္းလို႕မရဘူး

ရသမွ် ဘုရားစာ ကိုစိတ္ထဲကဆိုမိတယ္

အာရံုေတြ ဘုရား မွာေရာက္ခ်ိန္

တဒုန္းဒုန္း တဒိုင္းတဒိုင္း အသံနဲအတူ

ကၽြန္ေတာ္ လန္႕နိုးခဲ႕ေလ ျပီ ။


Catoon101

[+/-] အၿပည္႔အစုံသုိ႔...

[+/-] မိတ္ဆက္စာသာ...

Brain Work 2

အရိပ္က သယ္ရင္း….လြန္မဆဲြေတာ့ပါဘူးဟာ ဆိုျပီးေတာ ့Comment မွာလြန္ ၀င္ဆြဲသြားတယ္။ မၾကီးပါခ်ဴးကလည္း ေခါင္းစဥ္မဲ႔ ကာရံမဲ့ဆိုျပီး မၾကီး-ပါခ်ဴး ဘေလာ့မွာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေရးဖူးတယ္။ အင္းအဲဒါကို ဖတ္ျပီးေတာ့ ေဒါက္တာသန္းထြန္း ေရးတဲ့စာအုပ္ေတြကိုသြားသတိယတယ္။ကၽြန္ေတာ္ဟာ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ မဟုတ္ပါ ဆိုျပီးေရးလိုက္တာ စာအုပ္ေတြကိုမနည္းဘူး။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ။ အရိပ္ဆြဲသြားတာေလးကို ျပန္ဆြဲၾကည့္ရေအာင္……..

အရိပ္ကလည္း…တဖူးဖူးမႈတ္တယ္လို႔မေျပာပါဘူးဟာ။ တဖူးဖူးလုပ္တယ္လို႔ေျပာတာပါ။ ငါကဥပမာေျပာတာပါ။ တကယ္လို႔ ေမးတဲ့သူအေနနဲ႔ ေျပာရင္ေတာ့ပါးစပ္က ပြစိပြစိနဲ႔လုပ္ေနတာကိုျမင္တယ္လို႔ေျပာရမွာေပါ႔။ သူ႔အေနနဲ႔ေတာ့ ပူလို႔မႈတ္ေနတာပဲ ဒါေပမယ့္ ေဘးကျမင္တဲ့သူကေတာ့ ပါးစပ္က ပြစိပြစိပဲျမင္မွာေလ… ပါးစပ္ပြစိပြစိ လုပ္တာနဲ႔ေတာ့ ပူလို႔ဆိုတာကို တန္းမသိႏိုင္ေလာက္ပါဘူးေနာ္။

ခုဏက Comment ထဲမွာ အရံႈးေပးပါတယ္ဆိုတဲ့ စကားကိုၾကားေတာ့… ၾကားဖူးတာေလးတစ္ခုကို သြားသတိယတယ္။ အဲဒါကေတာ့….တစ္ခါက ကုလသမဂၢမွာ ႏိုင္ငံႏွစ္ႏိုင္ငံကမိတ္ေဆြႏွစ္ေယာက္ဟာေတာ္ေတာ္ေလး ရင္းႏွီးခင္မင္ ၾကတယ္တဲ့။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ရင္ အျမဲတန္း ျငင္းခုန္ေနၾကတယ္တဲ့။ (ဒို႔စကားနဲ႔ေျပာရင္ လြန္ဆြဲတာေပါ႔ဟာ ျငင္းခုန္တာကို လူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မေကာင္းတဲ့အျမင္နဲ႔လက္ခံထားၾကတာကို။)တစ္ေန႔မွာႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံကတစ္ေယာက္ဟာ ေငြေၾကးအခက္အခဲ ျဖစ္လို႔ သူ႔မိတ္ေဆြဆီကို အကူအညီေတာင္ခံျပီးေနာက္ပိုင္းမွာ ေငြေၾကးကူညီတဲ့သူက ဘာလာေျပာေျပာ အကူအညီရတဲ့သူက အျမဲတန္း အရံႈးေပးေနေတာ့ အရံႈးေပးတာကိုခံရတဲ့သူက ေၾသာ္…ငါမိတ္ေဆြေတာ့ ငါ႕ကို ခင္မင္မႈနည္းသြားပါလားဆိုျပီး အရမ္းဝမ္းနည္းသြားတယ္တဲ့။ အရိပ္ေရ....... နင္လြန္မဆြဲခ်င္ရင္လဲ ေနပါေတာ့ အရံႈးေတာ့မေပးပါနဲ႔ နင္အရံႈးေပးတာက တစ္ဖက္လူဘယ္လိုခံစားရမလဲဆိုတာကို သတိမထားမိလို႔ျဖစ္မွာပါ။
ဒီစာကုိ Select ေပးၿပီး အက်ယ္ ကုိ ေရးပါ ...

[+/-] အၿပည္႔အစုံသုိ႔...

[+/-] မိတ္ဆက္စာသာ...

"BRAIN WORK @ လြန္ဆြဲၾကရေအာင္"

အရိပ္ေရ…
ဆုေတာင္းတိုင္းတန္းျပည့္ရေအာင္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ အားေကာင္းေနမွျဖစ္မွာေလ။ အနတၱက အဲဒီသံုးခ်က္အားေကာင္းေနတယ္လို႔ မခံယူထားဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဆုေတာင္းတိုင္တန္းျပည့္မွာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ မိုးရြာပါေစလို႔ ဆုမေတာင္းဘူးေလ။ မိုးရြာေစခ်င္ရင္ တို႔ တစ္ဖြဲ႔လံုးလြန္ဆြဲၾကမယ္ေလ။ အခုတို႔ႏွစ္ေယာက္ကစျပီး(စဥ္းစားမႈ)လြန္စဆြဲမယ္ေလ။ အာလံုးပါ၀င္ ဆင္ႏႊဲႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္။ လြန္စဆြဲမယ့္ အေၾကာင္းအရာေလကေတာ့ အရိပ္ တင္ထားတဲ့ ဒုတိယေမးခြန္းေလကိုပဲ စလိုက္ၾကရေအာင္ေလ။ အဲဒီေမးခြန္းေတြပါတ႔ဲ အေမးအေျဖ စာအုပ္ရိွရင္လဲ အဲဒီအေျဖမွန္တယ္ဆိုတာကိုအသာထားျပီး အဲဒီေမးခြန္းနဲ႔ ဆိုင္တဲ့အေျဖေတြကို အက်ဳိးအေၾကာင္းနဲ႔ စဥ္းစာၾကည့္မယ္ေလ။
“ပူေသးလို႔” ဆိုတဲ့အေျဖကို စဥ္းစာၾကည့္လိုက္တယ္။ ဘာမွမစားရျခင္း အေၾကာင္းျပခ်က္ အတြက္ေတာ့ခိုင္လံုပါတယ္။ဒါေပမယ့္္ စံပါယ္ေျပာသလို မၾကိဳက္လို႔တို႔၊ မၾကီးပါခ်ဴးေျပာတဲ့ စားဖို႔ရာ ဇြန္းရွာမေတြ႔လို႔ပါ တို႔၊ အတူတူစားဖို႔ေစာင့္ေနတာတို႔၊ အခ်ိန္မက်ေသးလို႔ တို႔ အားလံုးဟာ ဘာမွမစားပဲဒီအတိုင္းထိုင္ေနတယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္းအတြက္ ေျပာလို႔ရတာပဲေလ။ ပူေသးလို႔ ဆိုတဲ့အေျဖနဲ႔ပါတ္သက္ျပီးေတာ့ လက္မခံႏိုင္စရာ အခ်က္တစ္ခ်က္ကေတာ့ အဲဒီလူနာေတြဟာ သူတို႔ကိုဧည့္ခံတယ္ဆိုတဲ့အသိစိတ္ေလ၀င္ျပီးေတာ့ မရိွကို အရိွထင္ျပီးစားေနတယ္စားမယ္….ဆိုရင္ ပူေသးလို႔ ဆိုတဲ့ အသိ၀င္ရင္ သူကဒီအတိုင္းထိုင္ေနမယ္ထင္သလား။ ဘယ္လိုမွ ဒီအတိုင္းထိုင္ေနတယ္ဆိုတာ မျဖစ္ႏို္င္ဘူး။ ပူေနတဲ့ဆန္ျပဳတ္ကို ေအးေအာင္လို႔ ေလနဲ႔မႈတ္ေနမွာေပါ႔။ ဒါဟာအျမဲတန္းျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထရိွတဲ့အေလးအက်င့္ပဲေလ။ အနတၱေနာက္ဆံုးေျဖတဲ့ အေျဖက အစားအေသာက္ကိုအခ်ိန္နဲ႔စားတာ။ စားဖို႔အခ်ိန္မေရာက္ေသးလို႔ ဆိုျပီးေျဖခဲ့တယ္ေနာ္….. အဲဒီလိုေျဖရတဲ့အေၾကာင္းကေတာ့… နံပါတ္တစ္… ေမးခြန္မွာကို ေျပာလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာတို႔၊ ေမးလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာတို႔ဆိုျပီး နမိတ္ျပဆက္စပ္စကားလံုးေတြပါလို႔႔ပဲ။ နံပါတ္ႏွစ္ အရူးကတစ္မူးသာ ဆိုတဲ့စကားပံုနဲ႔လဲညီညြတ္သြားေအာင္… အစားကိုအခ်ိန္နဲ႔စားတာ၊ စားဖို႔အခ်ိန္မေရာက္ေသးလို႔ ဆိုျပီး သာမန္လူေတြထက္သာေအာင္ေျဖလိုက္တာေလ။ အဲဒီအေျဖနဲ႔ပါတ္သက္ျပီး အရိပ္ရဲ့အေျဖမွန္နဲ႔ မကိုက္ညီဘူးဆိုရင္ေတာ့ လက္ခံပါတယ္။(အေျဖမွန္တယ္ဆိုတာကိုလက္ခံတာမဟုတ္ပါ။) ဒါေပမယ့္ အေျဖကမွားေနေသးတယ္ဆိုတာကို ဘယ္လိုအေၾကာင္းေၾကာင့္လဲဆိုျပီး အရိပ္လြန္ဆြဲမယ့္ အေၾကာင္းအက်ဳိးေလးကို သိခ်င္္ပါတယ္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ဆရာ၀န္ေတြသြားေမးတဲ့လူနာက ဘာမွမစားပဲ ဒီအတိုင္းထိုင္းေနတယ္ ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ဘာမွမစားပဲတဖူးဖူးနဲ႔ လုပ္ေနတယ္ဆိုရင္ အရိပ္ေရ…. နင္ေျပာတဲ့ အေျဖကို လက္ခံပါတယ္။
ဒီစာကုိ Select ေပးၿပီး အက်ယ္ ကုိ ေရးပါ ...

[+/-] အၿပည္႔အစုံသုိ႔...

[+/-] မိတ္ဆက္စာသာ...

ေတာသားလူလည္ …………………

တခါတုန္းကေပါ့ ၿမိဳ႕ထဲကို အထုပ္အပိုးေတြထမ္းၿပီး ပင္ပင္ပန္းပန္းပံုစံနဲ႕တက္လာတဲ့ ေတာသားေတြကို ၾကည္႕ၿပီးေတာ့ ၿမိဳ႕သားတစ္ေယာက္က ေဘးမွာရွိေနတဲ့သူကို ဘာေျပာလိုက္လဲဆိုေတာ့ ေတြ႕လား ေတာသားေတြက ညံ့လြန္းလို႕ ေတာမွာ ပိုက္ဆံကို ပင္ပင္ပန္းပန္းရွာစားေနၾကရတာေပါ့ ဦးေႏွာက္ကလည္း အသိဥာဏ္နည္းပါးလြန္းတယ္လို႕ ေ၀ဖန္ေျပာဆိုလိုက္တာကို ေတာသားက ၾကားသြားၿပီးေတာ့ မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္သြားတယ္ေပါ့ေနာ္ ….။ အဲ့လိုၾကားသြားၿပီးေတာ့ ေတာသားက အဲ့ဒိီေ၀ဖန္ေျပာဆိုတဲ့ ၿမိဳ႕သားေရွ႕ကိုသြားၿပီးေတာ့ ခင္ဗ်ားက က်ဳပ္တို႕ကို အဲ့လိုေျပာတယ္ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ေမးခြန္းတခုကိုေမးၿပီး အေလာင္းအစားလုပ္ၾကမယ္ေပါ့ ခင္ဗ်ားသေဘာတူလားဆိုေတာ့ ၿမိဳ႕သားက ေတာသားကို အထင္ေသးၿပီးေတာ့ ေမးစမ္းပါ ခင္ဗ်ားေမးတဲ့ဘယ္ေမးခြန္းကိုမဆို က်ဳပ္ေျဖႏိုင္တယ္ေပါ့ ၿပီးေတာ့ အေလာင္းအစားအေနနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ေျဖႏိုင္ရင္ ခင္ဗ်ားက ကၽြန္ေတာ့ကို ေလာင္းတဲ့ေငြရဲ႕ 1 ဆဘဲ ေပးပါေပါ့ ကၽြန္ေတာ္ရံႈးရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားကို အဆ 100 ေပးမယ္ဆိုၿပီး ေမးခိုင္းတယ္တဲ့ အဲ့ဒါနဲ႕ ေတာသားက (1) ေလထဲမွာလည္း ပ်ံႏိုင္တယ္၊ (2) ေျခေထာက္ေတြလည္း ပါတယ္ေပါ့ လို႕ေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ ၿမိဳ႕သားက ဘာကို စဥ္းစားမိလဲဆိုေတာ့ အင္း ဒီေကာင္ေတာ့ ေလယာဥ္ကို မျမင္ဘူးလို႕ေျပာေနတာျဖစ္မယ္ေပါ့ဆိုၿပီး ရယ္ေနတာေပါ့ အဲ့မွာ ေတာသားက ဘာဆက္ေျပာလဲဆိုေတာ့ (3) ျမက္လည္း စားတယ္္ ေနာက္ၿပီး (4) အဲ့အေကာင္က ၀ူး လို႕လည္း ေအာ္တယ္လို႕ ေျပာလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ၿမိဳ႕သား မွာ ေတြေ၀သြားတယ္တဲ့ အဲ့လိုေျပာၿပီးေတာ့ ေတာသားက အဲ့ဒါ ဘာေကာင္လဲဗ်ာလို႕ ေမးလိုက္ေတာ့ ၿမိဳ႕သားမွာ စဥ္းစားလို႕ အေျဖမထြက္လာဘူးတဲ့ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အရံႈးေပးပါတယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ေလာင္းေၾကးေငြရဲ႕ အဆ 100 ေပးလိုက္ရတယ္တဲ့ အဲ့ဒါနဲ႕ ေတာသားက သူေပးတဲ့ေငြကိုယူၿပီး လွည္႕ျပန္မယ္လုပ္ေတာ့ ၿမိဳ႕သားက ကဲ ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့အေကာင္က ဘာေကာင္လဲဆိုတာေလးေတာ့ ေျပာခဲ့ပါဦးဆိုေတာ့ ေတာသားက…….. ကၽြန္ေတာ္လည္း မသိပါဘူးခင္ဗ်ာဆိုၿပီး ေလာင္းေၾကးေငြရဲ႕ 1 ဆ ျပန္ေပးလိုက္တယ္တဲ့ ဟားဟားဟား…..
အင္း အရိပ္ကို လူႀကီးတစ္ေယာက္ေျပာျပတဲ့ ဟာသေလးတခုပါ…. ဥယ်ာဥ္မွဴးအားလံုးကို လက္ဆင့္ကမ္းလိုက္ပါတယ္ေနာ္
အရိပ္ေျပာခ်င္တာကေတာ့ လူတိုင္းကို စိတ္အထင္ ဒါမွမဟုတ္ရင္ အျမင္နဲ႕ အထင္မေသးတတ္ဖို႕ပါဘဲ ……
လူေတြမွာလည္း သူ႕အစြမ္းအစနဲ႕ သူရွိိၾကတာပါဘဲေလေနာ္
အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္………

အရိပ္

[+/-] အၿပည္႔အစုံသုိ႔...

[+/-] မိတ္ဆက္စာသာ...

"ပတၱျမား ေရႊဂူ"

မၾကီးပါခ်ဴးက လ၀န္း၀ိုင္းစက္လင္းထိန္ေနတာကို ၾကည့္ျပီး အိမ္ကိုလြမ္တယ္တဲ့။ အင္းအနတၱကေတာ့ လမင္းနဲ႔ ပါတ္သတ္တဲ့ ကိုးတန္းတုန္းက ကဗ်ာေလးကိုသတိရတာနဲ႔ ျပန္လည္း ခံစားႏိုင္ေအာင္ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။

“ပတၱျမားေရႊဂူ”

ျပစ္မရိွ ျပစ္ရွာ……..
လမင္းကို ေခြးေဟာင္လို႔
ေရႊလေရာင္ ေျပာင္မပ်က္တယ္
ထြန္းလွ်က္ပင္သာ။
ပတၱျမားေရႊဂူကိုလ
၀က္မ်ားကညဴစူစြာတိုက္ႏွဲ႔
ပြတ္ေလေလ ဂူေရႊမွာ အေရာင္ထြက္တယ္
ေရွ႕ကထက္ကဲ။
ဒီစာကုိ Select ေပးၿပီး အက်ယ္ ကုိ ေရးပါ ...

[+/-] အၿပည္႔အစုံသုိ႔...

[+/-] မိတ္ဆက္စာသာ...

WHY?????????????????

ေကာင္းတမန္က ပိုေကာင္းေအာင္၊ ပိုအဆင္ေျပေအာင္ဆိုျပီး အက်ဥ္းခ်ဳံး၊ အျပည့္အစံုသို႔ ေတြတင္ႏိုင္ေအာင္ဖန္တီးထားတယ္။ ကိုတိုင္လဲတင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အနတၱတို႔ ဘက္မွာေတာ့ အက်ဥ္းခ်ဳံးေရးထားတာပဲ ဖတ္လို႔ အဆင္ေျပျပီး၊ အျပည့္အစံုသို႔ ကိုသြားလိုက္ရင္ ( Page Not Found )
The requested URL was not found on this server. Please visit the Blogger homepage or the Blogger Knowledge Base for further assistance.

ဆိုျပီးေပၚလာတယ္။ အစကို ျပန္ေရာက္သြားတယ္ဆိုပါေတာ့။ အဲဒီေတာ့ ဖတ္လို႔မရဘူးလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဖတ္လို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ နံပါတ္(၁) comments ကိုသြားလိုက္ရတယ္။ ေနာက္ျပီေတာ့မွ နံပါတ္(၂) ေခါင္းစဥ္ခြဲေလး(စိတ္မီးအိမ္ မဟုတ္ပါ) ကိုႏိုပ္ျပီးဆက္သြားလိုက္ရင္ေတာ့ အျပည့္အစံု ဖတ္လို႔ရသြားတာေပါ႔။ အက်ဥ္းခ်ဳံး နဲ႔ အျပည့္အစံုကို ခြဲတင္လ႔ို္ကေတာ့ ဖတ္ရတဲ့သူအတြက္ ရသႏွစ္မ်ဳိး ခံစားလို႔ရသြားတာေပါ႔။ ဒါေပမယ့္ အနတၱတို႔ဘက္မွာရိွတဲ့ သူေတြအတြက္ အခ်ိန္ကိုေခၽြတာစြာအသံုးခ်ႏိုင္ေစရန္ အနတၱအေနနဲ႔ တခါတည္း အက်ဥ္းခ်ဳံးမွာပဲ အျပည့္အစံုတင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီလိုျဖစ္ေနတာေတြကေတာ့ ေက်ာ္ဆီသံုးေနရလို႔ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။
မွတ္ခ်က္။ ။ အနတၱတို႔ဘက္မွ တစ္ျခားသူမ်ား မည္သို႔ ရင္ဆိုင္ရသည္မသိပါ။
ဒီစာကုိ Select ေပးၿပီး အက်ယ္ ကုိ ေရးပါ ...

[+/-] အၿပည္႔အစုံသုိ႔...

[+/-] မိတ္ဆက္စာသာ...

"အေမး၊ အေျဖ"

အနတၱၾကားဖူးတာကေတာ့ အေမးႏြားေက်ာင္းသား၊ အေျဖပညာရိွ လို႔။ အင္းအခုေတာ့ အရိပ္ကေမးတယ္။ အနတၱတို႔က မေျဖႏိုင္။ ( ေၾသာ္… အရိပ္လည္း ႏြားေၾကာင္းသားမဟုတ္သလို၊ အနတၱလည္း ပညာရိွ မဟုတ္သကို)
အေမး၊အေျဖ နဲ႔ ပါတ္သက္စဥ္းစားလာရင္ မိလိႏၵမင္းၾကီးနဲ႔ အရွင္နာဂသိန္း တို႔ရဲ့ အေမး၊အေျဖ ကိုေရးထားတဲ့ မိလိႏၵသညာ က်မ္းစာအုပ္ကို အျမဲတန္း သတိယမိတယ္။ အဲဒီထဲက မွတ္မိတာေလးတစ္ခုေလာက္ေဆြေႏြးပါရေစ…
မိလိႏၵမင္းၾကီး။ ။ ျမတ္စြာဘုရားဟာ အလံုးစံုကိုသိေတာ္မူတယ္၊ အနႏၱေမတၱာရိွတယ္ ဆိုျပီး ေဒ၀ဒတ္ကို ဘာျဖစ္လို႔ ရဟန္း၀တ္ဖို႔ ခြင့္ျပဳရတာလဲ။ ေဒ၀ဒတ္ ရဟန္း၀တ္ရင္ သံဃာေတြကို ဂိုဏ္းခြဲမယ္။ သံဃာေတြကိုဂိုဏ္းခြဲရင္ ငရဲမွာ တစ္ကမၻာ ၀တ္ခံရမယ္ဆိုတာကို မသိဘူးလား လို႔ေမးတယ္။ အဲဒီအခါမွာ
အရွင္နာဂေသန။ ။ ျမတ္ဘုရားက အလံုးစံုကိုသိေတာ္မူတာ မွန္ပါတယ္။ ေဒ၀ဒတ္ကို ရဟန္း၀တ္ေပးတာကလည္း ငရဲကို တစ္ကမၻာ ကာလပါတ္လံုး ၀ဋ္ဆင္းရဲ ခံရေအာင္လို႔၊ အနႏၱေမတၱာမရိွလို႔ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ ျဖည့္က်င့္လာတဲ့ပါရမီနဲ႔ ရဟန္း ၀တ္တဲ့ ကံ အဟုန္ေတြေၾကာင့္ ငရဲမွာ တစ္ကမၻာ ၀ဋ္ဆင္းရဲခံရျပီတဲ့ေနာက္မွာ ပေစၧကဗုဒၶါျဖစ္ျပီး နိဗၺါန္ေရာက္မွာကိုသိလို႔ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ အကယ္၍ ရဟန္း၀တ္ခြင့္မျပဳဘူးဆိုရင္ သံဃာဂိုဏ္းခြဲတဲ့ကံ ျဖစ္မလာဘူး၊ တစ္ကမၻာ ကာလပါတ္လံုး ငရဲမွာ ၀ဋ္ဆင္းရဲ မခံရဘူးဆိုေပမယ့္ ေနာင္ သံသရာမွာ ကမၻာေပါင္းမ်ားစြာ ၀ဋ္္ဆင္းရဲခံျပီး လည္ပါတ္ေနရမွာကို မဟာ ဂရုဏာေတာ္ ျဖစ္ေတာ္မူလို႔ ျဖစ္ပါတယ္ဆိုျပီး ေျဖေပးခဲ့ပါတယ္။ ( မွတ္မိသလို ေရးလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အတိအက်ကို မိလိႏၵသညာ မွာ ဖတ္ရႈ႕ႏိုင္ပါသည္။) ဆရာေတြက တျပည့္ေတြအေပၚမွာ အပါယ္ဘံုကို လားေရာက္ေစခ်င္တဲ့ စိတ္ဆႏၵ မရိွဘူးဆိုတာကို ေလာကနီတိမွာ ေရးသားထားတဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို(မွတ္မိသလို) ေဖာက္သည္ခ်ပါရေစ….

အိုးထိန္းသည္ခ်ိန္႔ အိုးကြဲစိမ္႔ ခတ္လိမ္႔မည္မဟုတ္
တင္တယ္စိမ္႔ငွါ ခ်င့္ခ်ိန္ခါ သင့္စြာသူရိုက္ပုတ္
ဆရာသမား တျပည့္အား ပါယ္လားစိတ္မဟုတ္
အတတ္ပညာ ေၾကာင္းေၾကာင့္သာ သင့္စြာသူရိုက္ပုတ္

ဟဲ ဟဲ အဲဒီကဗ်ာေလးရျပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း စာမရလို႔ ဆရာကရိုက္တဲ့အခါမွာ၊ အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ ဆိုဆံုးမတဲ့အခါမွာ ဘယ္ေတာ့မွ စိတ္မဆင္းရဲေတာ့ဘူး။ သင္ဆရာ၊ ျမင္ဆရာ၊ ၾကားဆရာ အားလံုးကိုလည္း ဒီကဗ်ာေလးနဲ႔ ဒီေနရာကေန ကန္ေတာ့လိုက္ပါရေစ……………


မွတ္ခ်က္။ ။ အရိပ္ ႏြားေက်ာင္းသား ဟုတ္၊ မဟုတ္ ေသခ်ာမသိပါ။ အနတၱစိတ္အထင္ျဖင့္ ေရးလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ေသခ်ာသိလိုပါက ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။
ဒီစာကုိ Select ေပးၿပီး အက်ယ္ ကုိ ေရးပါ ...

[+/-] အၿပည္႔အစုံသုိ႔...

[+/-] မိတ္ဆက္စာသာ...